زیپ | مجله اینترنتی لباس، مد ، فشن و زیبایی

طراحی لباس فیلم ملکه الیزابت
مد و سینما پرنیا آیتی ۱۴۰۰/۰۳/۱۱ نظر (0)

طراحی لباس فیلم ملکه الیزابت فیلمی درام-تاریخی

فیلمی درام-تاریخی الیزابت Elizabeth، به کارگردانی شِکهار کاپور (Shekhar Kapur) که زندگی ملکه الیزابت اول را در سال های ١۶٠٣-١۵۵٨میلادی با بازی کیت بلانشیت (Cate Blanchett) در نقش الیزابت اول به تصویر کشیده است. الکساندرا بِیِرن (Alexandre Byrne) طراح لباس انگلیسی که فعالیت های خود را بیشتر در زمینه ی پروژه های تاریخی متمرکز کرده، چهار بار نامزدی جایزه ی آکادمی (Academy award) را به دست آورده و تنها یک مرتبه، آن هم برای همین فیلم، یعنی عصر طلایی الیزابت، برنده ی جایزه ی اسکار بهترین طراحی لباس شده است.

پوشاک دوران الیزابت

پوشاک دوران الیزابت تحت تاثیر پوشاک اسپانیایی قرار داشت که دلیل این تاثیرپذیری وصلت (فیلیپ دوم) از دربار اسپانیا با (ماری) خواهر ناتنی الیزابت، (معروف به ماری خونخوار)بوده است.
در آن دوران یقه ها از جنس تور یا کتان لطیف بود که به اسپانیایی معروف بود و در انگلستان هم رواج داشت و به مرور حالتی چین دارتر و بزرگ تر پیدا کرد. این یقه که ویژه ی طبقه ی مرفه جامعه بود، پهنایی برابر با ٢٣سانتیمتر و طولی به اندازه ی ١۶تا١٧ متر داشت و آنقدر آن را چین می دادند تا متناسب با گودی یقه گردد و در حاشیه ی چین ها مفتولی فلزی و نازک به نام آندر پراپر (Underproper)یا ساپورتاس(Supportasse) نصب می کردند که بعدها باریکه ای از تور نیز به دور حاشیه ی یقه اضافه شد.

 
 

دوران لباس های پرزرق و برق و تجملی

به طور کلی سده ی شانزدهم، دوران لباس های پرزرق و برق و تجملی بوده، و این فیلم هم با وجود رعایت فرم کلی لباس ها، از میزان تجملات و زرق و برق آن دوران غافل مانده است ، بطوریکه شاهد لباس های تجملاتی و استفاده از جواهرات و دکمه های فراوانی که بر روی لباس های آن دوران استفاده می شد، نیستیم. جالب است بدانیم که در این دوران هیچ کس جز افراد وابسته به دربار اجازه ی پوشیدن لباسی به رنگ قرمز تیره نداشت مگر در صورتی که به عنوان زیرپوش از آن استفاده می شد. همچنین استفاده از آستین های مخمل، اختصاص به طبقات متوسط جامعه داشت.
 

لباس هایی که در فیلم شاهد آن هستیم

لباس هایی که در فیلم شاهد آن هستیم از لحاظ فرمی تا حدودی به خوبی توانسته نشانگر لباس دوران الیزابت باشد. به این صورت که لباس زنان دارای بالاتنه ای چسبان، در جلو به شکل مثلث نوک تیز درمی آمد و یقه ی لباس به شکل چهارگوش بود و بر روی آن فرمی به حالت بادبزن یا چین دار قرار می گرفت. یقه های بسیار باز توسط کاترین دومدیسی باب شده بود که مورد توجه زنان انگلیسی قرار گرفت، این طرح در آغاز توسط دوشیزگان جوان به کار می رفت ولی بعدها ملکه نیز یقه ی پیراهن خود را به این شکل درآورد.

دامن

همانطور که در تصاویر مشخص است پیراهن زنان دارای دامنی پف کرده، به شکل طبلی بزرگ بود که قد آن تا زمین یا مچ پا می رسید. زیردامنی آن زنگوله ای شکل از جنس کرباس، به نام “واردینگل” یا “فارتینگل” و بالاخره “چرخ کاترین” باب روز بود که از استخوان نهنگ ساخته می شد. حتی گاهی دو چرخ کاترین روی زیردامنی برودری دوزی شده پوشیده می شد. مدل دیگری از پیراهن بود که جلوی دامن را باز می گذاشتند و از زیر آن زیردامنی برودری دوزی شده و تزئین یافته ای با شرابه و قیطان دیده می شد، که البته در پیراهن الیزابت طرح دامن زیرین همان طرح پارچه است و از شرابه و قیطان برای تزئین آن استفاده نکرده اند.
 

آستین ها

فرم آستین ها نیز در بالا گشاد، در مچ تنگ بود و همینطور پف هایی نیز در سرشانه ها ایجاد می شد. سرآستین آنها به صورت چین دار یا برگردان بود، چاک هایی نیز روی آستین ها در این دوران به کار می رفت که البته در لباس های این فیلم از این چاک ها خبری نیست. در قرن شانزدهم دوختن انواع سنگ های گرانبها و مروارید روی لباس ها بسیار مورد توجه بود که باز هم می بینیم خیلی کم و مختصر به آن پرداخته شده است.

 
 

کلاه گیس

در صحنه هایی از فیلم می بینیم که به موی مصنوعی و کلاه گیس ملکه الیزابت به خوبی اشاره شده، اما تنها ایرادی که در این زمینه می توان گرفت این است که فقط برای ملکه از کلاه گیس استفاده کرده اند، در صورتی که اغلب درباریان آن زمان از کلاه گیس استفاده می کردند و می توان گفت که استفاده از کلاه گیس مزّین به انواع جواهر، پولک های شیشه ای و پَر باب روز بوده و موی بور و قرمز محبوبیت بسیار داشت و اکثر زنان درباری به تبعیت و یا جهت خوش آمدن ملکه، موی خود را به رنگ قرمز که رنگ موی الیزابت بود در می آوردند. جدای از نپرداختن به این موضوع باید گفت که در این دوران زنان به چهره ی خود پودر فراوان و سرخاب می زدند و یک گوی عطرآگین که محفظه ای از طلا ، نقره و یا مینای جواهرنشان بود به کمربند می آویختند و اغلب بادبزن یا آیینه ای نیز در کنار آن قرار می دادند. این گوی عطرآگین پماندر (Pomander) یا قوطی عطر خشک نامیده می شد. بادبزن از پرهای زیبا و ماسک مخمل سیاه، که در خیابان یا تئاتر استفاده می شد نیز مورد توجه زنان بود.

 


شنل

یکی از پدیده های قرن شانزدهمی که به خوبی هم نشان داده شده، شنلی شبیه به صدف به نام “کنچ” بود که چون بال، در پشت شانه ها قرار می گرفت، همچنین مفتولی فلزی در حاشیه اش داشت و روی آن پارچه ای نازک می کشیدند که تا زمین می رسید.

 
 

لباس مردان

لباس مردان هم شامل دابلت(جلیقه)ای کوتاه و برودری دوزی شده بود که دور یقه و سرآستین های پیراهن زیر، چین هایی ریز از جنس تور داشت و از لب آستین ها و گودی یقه نمایان می شد، که البته در اینجا به صورت یقه ای جدا از لباس نشان داده شده است. به نظر می رسد که دابلت مردان انگلیسی ساده تر از دابلت مردان کشورهای مجاورشان بوده است.
پوشیدن ردا، بالاپوش و شنل در میان مردان متداول بود، نوع کوتاه اسپانیایی آن که اغلب از چرم معطر تهیه می شد طرفداران بسیار داشت. مردان شنل خود را تنها بر روی یک شانه می انداختند و با بند به پهلوی دیگر خود گره می زدند. آستین های لباس آنان بلند، تا آرنج پف دار و بعد از آن تنگ می شد، بالای حلقه آستین بالهایی کوچک دوخته می شد و آستین به وسیله ی بند و مادگی به بدنه اتصال می یافت. پوشیدن چکمه ی ساق بلند تا زانو یا نیمه ی ساق پا، باب روز بود و اغلب چکمه ها لبه ی برگردان داشتند.

 

شلوار مردان

شلوار مردان، شلواری ونیزی بود که قسمت بالای آن پف داشت و در ناحیه ی زانو چسبان می شد و به همراه جوراب ابریشمی پوشیده می شد. نوع گشاد و خیلی پف دار این شلوار”فول اسلاپ” (Fullslop) و بدون لایی و کم پف آن “اسپانیش اسلاپ” (Spanish slop) نامیده می شد. در داخل آستر شلوار هم اغلب جیب هایی دوخته می شد.
نکته ی جالب توجه دیگری که به آن پرداخته نشده، کلاه است که هیچ کدام از شخصیت های اصلی از کلاه استفاده نکرده اند. در دوران الیزابت، کلاه بِرِه ساتن یا مخمل رایج بوده و زن و مرد از آن استفاده می کردند که در اواخر سده ی شانزدهم هم تاج کلاه بلندتر شد و آن را با جواهر، دسته ای پَر به ویژه پَر شترمرغ و همچنین جقه تزئین می کردند.

 

کفش

و در آخر موضوعی که خیلی ساده از آن غفلت شده، کفش های آن دوران است، با کفه ای از چوب پنبه و رویه ای از چرم یا مخمل که با برودری دوزی طلایی و نقره ای تزئین می یافت. گفته شده است که الیزابت نخستین زن انگلیسی بود که جوراب پشمی می پوشید. از این دوره به بعد زنان نیز به پوشیدن جوراب های ابریشمی دستباف که کناره شان برودری دوزی های طلایی و نقره ای داشت، روی آوردند. همچنین جوراب قرمز باب روز بود که با کفش آبی یا قرمز پوشیده می شد.

پرنیا آیتی [ سردبیر مجله اینترنتی زیپ ]

سردبیر اولین مجله اینترنتی و رسانه دیجیتال مدفشن دراصفهان به اسم مجله اینترنتی زیپ. نویسنده و تحلیلگر مد، روایتگر برند ها، لباس ها، تاریخچه پارچه، اکسسوری و ملزومات لباس و ‏مشاوره ‏طراح لباس هستم.

یک نظر بگذارید